De kritische ontleding van de Rolex Daytona, van het verleden tot het heden, van een vintage nerdhorloge

 Vandaag rondt Paul Boutros zijn uitgebreide (nee… EPIC!) blik op de Rolex Daytona af. In deel één vertelde hij ons over het bescheiden begin van deze historische chronograaf met een pompende pusher, een kast die niet waterdicht was en een op Valjoux gebaseerd uurwerk. Vervolgens vertelde hij over de eerste automatische Daytona, gebaseerd op een replica horloges sterk aangepast Zenith El Primero-uurwerk. In deel twee liet hij ons zien waarom het Rolex-kaliber 4130 echt de automatische Daytona is om te bezitten, boven de Zenith, en tot slot neemt hij ons vandaag mee in een volledige bespreking van de moderne Rolex Daytona 116520 als geheel. uitstraling, rekening houdend met comfort, pasvorm en aantrekkelijkheid. Een must om te lezen als u overweegt in de nabije toekomst een chronograaf van welke aard dan ook aan te schaffen.

Draag de Daytona

Een week lang had ik het genoegen de Rolex Daytona 116520 te mogen dragen. De allereerste moderne Rolex van na 2000 die ik voor langere tijd mocht dragen. Ik was een beetje bezorgd dat ik hem te groot, te zwaar of te zwaar zou vinden. flitsend.

De sleutel tot mijn plezier van een horloge is het comfort ervan. Mijn aanvankelijke zorgen over de grootte en het gewicht van de Daytona verdwenen snel. De behuizing met zijn lange gebogen nokken past om mijn pols met handschoenachtig comfort. Op dezelfde manier was de armband in Oyster-stijl even comfortabel, met zijn strakke maar toch flexibele, massief stalen schakels. Een enorme verbetering ten opzichte van de vintage Rolex-armbanden die ik gewend ben, het vakmanschap, de functionaliteit en de kwaliteit hebben echt indruk op mij gemaakt. Het proces van het vergrendelen en ontgrendelen van de innovatieve “Oysterlock”-sluiting was zo plezierig dat ik het horloge meerdere keren per dag aan- en uitzette om de precieze en soepele werking ervan te ervaren. De armband is zo goed gemaakt.

De nauwkeurigheid van de tijdwaarneming, gedurende zeven dagen, was voortreffelijk. De snelheidsprestaties varieerden van +1 seconde per 24 uur tot +3 seconden per 24 uur. Het meest indrukwekkend is dat deze snelheden werden bereikt door veelvuldig gebruik van de chronograaf, door hem gedurende de dag te starten, te stoppen en opnieuw in te stellen. Het feit dat het een nieuw, fabrieksvers horloge was, speelt zeker een rol bij deze prestatie. Maar in werkelijkheid is de belangrijkste reden het hoogwaardige echappement, het hart van de tijdwaarneming van het horloge. Rolex heeft het ontworpen voor maximale precisie met zijn grote balanswiel en de moderne Parachrom-balansveer, gemaakt door Rolex. Zoals verwacht was er dankzij de verticale koppeling geen trilling in de wijzers bij het bedienen van de chronograaf. Buitengewoon.

Over de bediening van de chronograaf gesproken: het tastgevoel bij het bedienen van elke knop was helder en zelfverzekerd, met precies de juiste hoeveelheid spanning. Je krijgt meteen het gevoel dat dit een goed gemaakte machine is: de feedback is vergelijkbaar met chronografen met aanzienlijk hogere verkoopprijzen. Er is één nadeel dat mij opviel: de schroefknoppen zitten behoorlijk ongemakkelijk. Hoewel ze er esthetisch mooi uitzien (wanneer ze zijn vastgeschroefd), is het vervelend om ze eerst los te moeten schroeven voor gebruik. Ja, ze kunnen in de losgeschroefde positie worden gelaten, vooral als het horloge niet onder water wordt gebruikt, maar ze zien er voor mij minder aantrekkelijk uit. Misschien wordt het elimineren van de schroefduwmachine de volgende evolutionaire stap in de Daytona-lijn? Ik hoop het!

De glanzend zwarte wijzerplaat en metalen sub-wijzerplaten met contrasterende zilveren ringen, gecombineerd met de gepolijste bandaanzetten, lunette en centrale schakels, maken het horloge zeer opvallend. Wat meer glans toevoegt is het sterk rolex replica reflecterende platte saffierglas, waarvan ik zou willen dat het koepelvormig was zoals de acrylkristallen die Rolex in het verleden gebruikte.

De grote metalen ringen rondom elke subwijzerplaat geven het horloge een low-end uiterlijk, naar mijn mening het minst aantrekkelijke ontwerpkenmerk van de wijzerplaat. Vergeleken met handopgewonden vintage Daytonas neigt de esthetiek van de 116520 meer naar een statussymbool dan de meer spartaanse en bescheiden referentie 6263. Over het geheel genomen was de flitsende uitstraling echter niet overdreven, waardoor het horloge aantrekkelijk was om naar vintage-fans te kijken mij.

Dus... zou ik deze moderne Daytona kopen? Nou, op de tweede dag van de zeven was ik verkocht. Ik heb Fourtané een aanbod gedaan om te proberen het te kopen. Hun reactie werd verwacht: “Het spijt ons, we hebben hiervoor een wachtlijst en we geven geen kortingen.”